na het jarenlang opknappen/onderhouden van een huis van familie zijn wij erachter gekomen dat een huisje opknappen in de vakantie...
La Casa Vanopa heeft een woon-/eetkamer,een keuken en twee slaapkamers. De woning is ingericht voor maximaal vier personen...
La Mata is een wijk met vrijstaande huizen, 2 km buiten Llagostera aan de weg naar Caldes de Malavella. nu is het een buitenwijk met mooie huizen...
om een beter beeld te krijgen van de woning en omgeving staan er enkele foto's online. meer informatie over de omgeving...
als wij zelf geen gebruik maken van de woning, kunnen familie en bekenden de woning huren. de voorwaarden zijn zeer beperkt...
Schoonderbeek Consultants © 2007  |  Privacy Policy | Home

Historie

Een droom werd werkelijkheid toen we Casa Vanopa in 1998 kochten. Een opknappertje met authentieke details, zo zou je dit huis het beste kunnen omschrijven.
En we zochten een opknappertje. Niet alleen omdat dat nog betaalbaar was maar vooral omdat we dat leuk vinden om te doen. We hebben met veel plezier jarenlang een huis iets verderop onderhouden maar iets voor jezelf is toch leuker. De erfenis van opa bezorgde ons net dat financiële duwtje in de rug dat we nodig hadden. Hiervoor zijn we opa tot op de dag van vandaag dankbaar, vandaar ook de naam van onze casa.

Hoe zag ons opknappertje eruit???

Casa Vanopa vóór verbouwing
(Casa Vanopa vóór de verbouwing, van buiten lang niet slecht)

Drie muren, de vierde wand bestond uit gammele deuren. Verder een slecht dak, een vloer die volledig verzakt was, een garage waarvan we niet wisten of ie de komende jaren zou overleven. Maar de muren waren goed, het stuk land eromheen is prachtig. De indeling van het huis was erg Spaans en niet helemaal anno 1998, maar de binnenmuren stonden op de verzakte vloer zodat we toch alles moesten afbreken en daarna opbouwen.

Er zijn twee grote verbouwingen geweest. De eerste na één jaar, toen de vloer, muren, keuken, badkamers zijn vernieuwd. De tweede verbouwing was in 2005 en 2006. De garage is toen bij het huis getrokken en tegelijk is het dak vernieuwd. Tussendoor zijn we met het buitengebeuren bezig geweest: een oprit erbij, een schuur geplaatst en veel bomen eruit.

Ook wij hebben van alles meegemaakt, ook wij kunnen daar boeken over schrijven. Maar het zijn vooral positieve ervaringen. Deuren gaan wagenwijd open als je probeert Spaans, of liever nog Catalaans, te spreken. De grootste tegenslag hebben we in 2007 achter de rug. Onze vroegere buurman heeft zich niet aan een afspraak gehouden. Tel daarbij op de strengere Spaanse regels, die op de Nederlandse beginnen te lijken. Uiteindelijk heeft het ons (op papier) 100m2 grond gekost waardoor we ons perceel niet meer in tweeën kunnen splitsen of een tweede huis mogen plaatsen, de hoge rekening van de advocaat kwam er achteraan. Gelukkig is er een geluk bij een ongeluk. De nieuwe buren hebben en klein huis laten bouwen waar wij vanaf ons terras overheen kijken.

Wat staat er op ons wensenlijstje???
De ramen zullen ooit vervangen moeten worden, de tuin kan altijd mooier, vooral vlakker. Een echt zwembad is ook een wens. Maar voor ons is het nu al een droompaleis.